12 11 2008

PRENSESCEKO...Hediyeni Unutmuşsun.

                 Kestane renkli saçlı kadının anlatacakları var şimdi sana…               Sus ve dinle şimdi. Vakit masalın büyüsüne büyü ekleme vakti, vakit hep anlattığım gerçekler ülkesinden, düşler sapağına yola çıkma vakti…               Şişşşşşt; biraz sessizlik, biraz dinginlik ruhumuza…!               En sisli, en bulutlu bir ülkeydi yaşadığım. Bir bulut seçmiştim kendime, sevdaya en yakın…               Bir gönül ülkesiydi. Kapılarının herkese açık olduğu…               Bazen uzatırdım ak ellerimi yukarlardan yer yüzüne, benim topladığım dökülen sarı yapraklar değil, umut damlacıklarıydı hep…               Ruhumun en deli çağında, tutulmuşluğum vardı kara sevdaya,               Kara sevda, kara sevda dedikleri bu muydu, aldı beni attı aydınlık zindanlarına…                Karı görmüşlüğüm vardı; üşüdüm…                Yağmuru görmüşlüğüm vardı; ıslandım…                Rüzgarı görmüşlüğüm vardı; savruldum ordan oraya&helli... Devamı